Pierwszy Światowy Atlas Jasności Nieba Nocnego pokazuje, że efekty zanieczyszczenia światłem w Unii Europejskiej są ogromne. Odnoszą się one tylko do nocnego nieba, lecz poza tym ukazują też skalę wielu poważnych zmian w nocnym środowisku. Ponad 99 procent populacji Unii Europejskiej i Stanów Zjednoczonych oraz około 2/3 światowej populacji żyje na obszarach, gdzie nocne niebo przekracza próg zanieczyszczenia (tzn. sztuczna jasność nocnego nieba jest większa niż 10 procent jego naturalnej jasności).

 Na obszarach, gdzie żyje 96 procent populacji Unii Europejskiej, 97 procent populacji Stanów Zjednoczonych i połowa populacji świata, nocne niebo przy czystych warunkach atmosferycznych jest jaśniejsze niż to w miejscach najlepszych do obserwacji astronomicznych, kiedy pomiarów dokonywano przy pierwszej kwadrze Księżyca.

90 procent populacji Unii Europejskiej, 93 procent pop. Stanów Zjednoczonych i ok. 40 procent populacji światowej żyje pod nocnym niebem, które w zenicie jest jaśniejsze, niż gdy byłoby w tym samym miejscu w pierwszej kwadrze Księżyca wzniesionego o 15° i przy braku zanieczyszczeń. Dlatego też żyją praktycznie przy całorocznym świetle Księżyca. Rzadko zdają sobie z tego sprawę, ponieważ niebo ciągle jest jaśniejsze w czasie pełni niż w czasie nowiu.

Dla około 2/3 populacji Unii Europejskiej, 80 procent pop. Stanów Zjednoczonych i ponad ¼ światowej populacji, jasność nocnego nieba jest nawet większa od tej mierzonej w okolicach pełni, w miejscach najlepszych do obserwacji astronomicznych. “Noc” tak naprawdę nigdy nie zapada, ponieważ jasność nieba jest nieco większa niż typowa jasność w zenicie podczas zmierzchu na morzu.

Zakładając, że wszyscy mają przeciętną czułość wzroku, około połowa ludności Unii Europejskiej, ponad 2/3 ludności Stanów Zjednoczonych i 1/5 ludności świata straciła możliwość oglądania Drogi Mlecznej, galaktyki, w której żyjemy.

Szacunkowo 1/6 populacji Unii Europejskiej, 40 procent pop. Stanów Zjednoczonych oraz 1/10 światowej populacji nie może nawet spojrzeć na niebo okiem zaadaptowanym do widzenia w nocy, ponieważ jasność jest powyżej progu nocnego widzenia.1

99 procent populacji Unii Europejskiej żyje na obszarach, gdzie nocne niebo jest zanieczyszczone.

90 procent populacji Unii Europejskiej żyje pod stałym, sztucznym światłem Księżyca.

Dla około 2/3 populacji Unii Europejskiej “noc” nigdy nie zapada.

Około połowa populacji Unii Europejskiej straciła możliwość oglądania Drogi Mlecznej, galaktyki, w której żyjemy.

Szacunkowo 1/6 populacji Unii Europejskiej nie może nawet spojrzeć na niebo okiem zaadoptowanym do nocnego widzenia, z powodu zbyt dużej jego jasności.2



1Ważna informacja: dane i definicja Unii Europejskiej odnosi się do lat 1998-99. Nowe kraje Unii zwiększyły jej populację o ok. 21%. Wykazują one niższe wskaźniki zanieczyszczenia światłem, jednak szybko osiągną podobny poziom, jeśli nie wprowadzą środków kontrolujących zanieczyszczenia światłem powodowane przez nowe instalacje świetlne.
2(dane z lat 1998-1999)

 

Opracowanie: Julia Thamm i Piotr Nawalkowski, Stowarzyszenie POLARIS - OPP.
Tłumaczenia: zespół zadaniowy LGD1, program Ciemne Niebo.
Na podstawie: International Dark Sky i inne.
Sopotnia Wielka, 2007 ©

JJ Social Slider